Nauka

Korzyści z Terapii Lasem

Poniżej wymienione są główne korzyści z ekspozycji na naturę dla zdrowia ludzkiego. Korzyści z kontaktu z naturą dla dobrostanu i ogólnego zdrowia są dobrze udokumentowane.

(Dadvand et al., 2016; Sugiyama et al., 2008)

1. Poprawia postrzeganie zdrowia i dobrostanu

Postrzegana jakość życia, dobrostan psychiczny i zdrowie populacji są pozytywnie skorelowane z ilością terenów zielonych (łatwość dostępu) (De Vries et al., 2003; Maas et al., 2006; Sugiyama et al., 2008; Stigsdotter et al., 2010); jakością przestrzeni naturalnych (Van Dillen et al., 2012) i częstotliwością wizyt (Lafortezza et al., 2009).

2. Przyczynia się do zdrowia psychicznego

Korzyści krótkoterminowe dla zdrowia psychicznego z ekspozycji na środowiska naturalne, w tym przypadku lasy i miejskie tereny zielone, są dobrze udokumentowane. Wpływa na pozytywne emocje i redukcję subiektywnego stresu oraz negatywnych stanów: depresji, zmęczenia, ogólnej niepewności i lęku (Meyer i Kotsch, 2017; O’Brien et al., 2014; Tyrväinen et al., 2014; Martens i Bauer, 2013; Morita et al., 2007; Bratman et al., 2015; Bowler et al., 2010; Townsend, 2006). Większa aktywność przywspółczulnego układu nerwowego i mniejsza aktywność współczulnego układu nerwowego w porównaniu do środowisk miejskich (Lee et al., 2014; Park et al., 2010). Ekspozycja na przestrzenie naturalne wpływa na obniżenie poziomu kortyzolu (Triguero-Mas et al., 2017). Efekt przywracania uwagi (Berman et al., 2008; Berto, 2005; Hartig et al., 2003; Laumann et al., 2003) i zmęczenia psychicznego (Keniger et al., 2013).

3. Ma efekt wspomagający terapię

Terapie przy pomocy natury (NAT) są skuteczne i odpowiednie jako zasób dla zdrowia publicznego (Annerstedt i Währborg, 2011). Pionierskie badania przeprowadzone w 1984 roku wykazały, że pacjentki w pokojach z widokiem na ogród szybciej wracały do zdrowia po operacji (Ulrich, 1984).

4. Wzmacnia układ immunologiczny

Dowody naukowe i różne kierunki badań wskazują na związki między reakcją immunologiczną a ekspozycją na naturę, szczególnie w lasach: zwiększenie proporcji komórek NK (rodzaj białych krwinek) (Li et al., 2006, 2007, 2008a, 2008b, 2009), właściwości przeciwzapalne, neuroprotekcyjne i przeciwnowotworowe (Cho et al., 2017), prawdopodobnie związane są z wdychaniem monoterpenów i stymulacją układu immunologicznego, związane z wdychaniem monoterpenów i zwiększeniem liczby oraz aktywności komórek NK (Cho et al., 2017).

5. Wspiera interakcję i spójność społeczną

Korzyści zdrowotne z ekspozycji na naturę, pod względem spójności społecznej są determinowane przez rekreacyjne korzystanie z lasu i terenów zielonych (Fan et al., 2011; Mitchell, 2013). To wykorzystanie promuje kontakty społeczne, postawy prospołeczne, rozwijanie nowych relacji, uczestnictwo i wzmacnianie zdolności społecznościowej, jednocześnie zmniejszając ryzyko problemów ze zdrowiem psychicznym. Z kolei spójność jest związana ze zdrowiem ogólnym i psychicznym (Dadvand et al., 2016; De Vries et al., 2013). Doświadczenia dzielone z innymi mogą być ważnym źródłem korzyści wynikających z korzystania z lasów (O’Brien i Morris, 2013).

6. Pomaga w utrzymaniu zdrowia sercowo-naczyniowego

Obecność roślinności w obszarach mieszkaniowych redukuje choroby serca i naczyń, udary, krwotoki mózgowe oraz nadciśnienie (Maas et al., 2009).

7. Zmniejsza wskaźniki zachorowalności i śmiertelności

Jeśli chodzi o zachorowalność, badanie opublikowane w Environmental Health Perspectives wykazało, że bliskość terenów zielonych zmniejsza ryzyko zgonu w populacji z powodu nowotworu, chorób płuc lub wątroby. Inne badanie pokazuje, że tereny zielone łagodzą wpływ zanieczyszczenia powietrza na ciśnienie krwi i cukrzycę (Groenewegen et al., 2018). Pogłębiona recenzja różnych badań wskazała, że w obszarach mieszkalnych z większą ilością roślinności obniża się śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych (Gascon et al., 2016).

8. Zmniejsza nadwagę i otyłość

Badanie przeprowadzone w kilku europejskich miastach wykazało, że obiektywne cechy środowiska mieszkalnego są związane z prawdopodobieństwem prowadzenia aktywnego trybu życia oraz mniejszą skłonnością do nadwagi lub otyłości (Ellaway et al., 2005). Inne badanie przeprowadzone w Hiszpanii wykazało, że dzieci mieszkające w obszarach o większej ilości zieleni miały niższe względne wskaźniki nadwagi i otyłości, wynikające z mniejszej ilości zachowań związanych z siedzącym trybem życia (Dadvand et al., 2014).